Kalbim kırılınca susarım ben

Kavga etmem

Bağırıp çağırmam

Gözlerim nemlenir o an

Boğazım düğümlenir

Kelimeler silinip gidince

Ben de arkamı döner, yürür giderim

Beceremem öyle çata çat laf saymayı

Becerene ne âlâ ama

Ben onlardan değilim, imrensem de

Öğrendiklerimi unutur, taa en başa dönerim

Heceleri yeniden, teker teker derlerim

Sığınayım isterim asude bir limana

Olmayınca dalarım suskunluğuma

Küslükten değil gücendiğimden

Kinden değil edebimdendir sükutum

Ne kırmak isterim, ne kırılmak

Hayat bunlar için çok kısadır

Lakin susmuşsam eğer, konuşmuyorsam

Bil ki içeride kırılmış bir kalp vardır

Kadınsal Durumlar Ekibi' ne İthaf

30 yıldır tanıdığım kadın arkadaşlarım var. Meslektaşlarım demekten onur duyduğum, kuvvetli ve karakterli kadınlar bunlar. Çok sık görüşemeyiz belki ama birbirimizin kalbinde özel bir yer kapladığımızı biliriz. Allahtan şimdilerde whatsapp grupları kuruyoruz da, her gün haberleşebiliyoruz. Teknoloji bazen de iyi bir şey olabiliyor. Bizim de bir grubumuz var. Adı: Kadınsal Durumlar.
Şu anda, Bodrum havalimanındayım. Uçağım rötar yapacak o belli oldu. Her yer o kadar kalabalık ki! Bu kalabalıklar bana artık hiç iyi gelmiyor. Ruhum sükunet, dinginlik ve az insan arıyor. Kafamı dağıtmak ve kendi dünyama dalmak için, bilgisayarımı açtım.
Yazının başında, 30 yıllık arkadaşlarımdan bahsetmeye başlamıştım. Oradan devam etmek istiyorum. Bu kadınlar yıllardır ekmeklerini taştan çıkaran, babayiğit kadınlar. Hepsi benim gibi turist rehberi olarak başlamışlar meslek yaşamlarına. Aynı heves ve hazla sürdürüyorlar ama Türkiye'nin içinde bulunduğu zorlu şartlar turizmi öldürdüğü için, hepsi artık pek karamsar, gelecekten umutsuz. Geçen hafta buluştuğumuzda içlerinden biri, en son gezisini Kasım 2015'te yaptığını söyledi. Bir diğeri, iş seçeneklerini çoğaltabilmek için 5 ayda İspanyolca öğrendiğinden bahsetti. Ahh canım arkadaşlarım!
İşte geçen hafta o konuşmaların ertesinde, akşam evimin sakin ortamına döndüğüm zaman, içimden bir şiir çıktı. Tabii bu yazdıklarıma ne kadar şiir denirse artık!!!
Başlığı yok, öylesine geldi, yazdım.
Kadınsal Durumlar Ekibi'ne ithaf ediyorum.

İyi biliriz her kuruşun değerini

Çok çalıştık güneşin altında

Sırtımızdan akan ter, bacaklarımızdan toprağa karışırken

Bir yudum su ile söndürüp ateşi

Devam ettik yolumuza 

Düşünmedik deniz kıyısında

Uzanıp sere serpe, keyf edenleri

Veya imrenmedik pırıltılı hayatlarına kimsenin,

Onurumuzla yaşamak ve dik durabilmek için

Hep çalıştık sıcakta, soğukta, yağmurda, karda. 

Iyi biliriz sessizliğini otel odalarının

Evden günlerce, saatlerce uzakta

Bayramı, yılbaşını yalnız kutlamayı

Ve özlemeyi çoluk çocuğu, eşi dostu.

Mahsun gün batımları eşlik etti

Bitmeyen kilometrelerimize

Ve mevsim dönüp de yapraklar düştüğünde

Döndük yuvalarımıza, göçmen kuşlar gibi 

Uzun lafın kısası:

Senin gezmek dediğin güzelim

Bize ekmektir, aştır

Senin eğlence dediğin

Bize hep yalnızlıktır.

Bodrum'dan

RÜZGAR GEÇERKEN

Rüzgar geçerken zeytinin yaprağından

Bir fısıltı düşer kucağıma

Toplarım hece hece, nota nota

Bir şarkı çıkar ortaya

Anamın ninnisi, babamın ıslığı

Çayın fokurtusu sobanın üstünde

Vosvosun kornası takılır sandalın patpatına

Dalgalar yankılanır koydaki kayalarda

Köftenin cızırtısı, çakılın tıkırtısı, radyonun mırıltısı...

Sokaktan geçen yoğurtçunun çıngırağı

Ve Sütçü Şaban Amca: Duuut ye, baaal ye!

Rüzgar geçerken zeytinin yaprağından

Kucağımdan topladığım her nota

Tanıdıktır, şaşırmam

Duyduğum, çocukluğumdur

Grönland Şiirleri -2-

Kangerlussuaq Fiyordu 21 Haziran Gece

Dün de dedim ya, hayatımda ilk kez şiir yazdım. Grönland ve orada tanıştığım ıssız ve ırak coğrafya, beni kendimle buluşturunca, içimden taşanlara engel olamadım. Olmak da istemedim.
Ama...
Dün akşam ülkemde, her zaman geçip gittiğim yerlerden birinde, havalimanında, insanlık dışı bir saldırı oldu. 36 kişi yaşamını yitirdi. İnsanın insana yaptığı kötülükler zincirine, bir halka daha eklendi ne yazık ki!
Hani insandı en kıymetlisi varlıkların? 
Hani Yaradan her şeyi insan için yaratmıştı?
Hani bizdik en akıllısı yaratılmışların, en O'na benzeyeniydik?
Kim inanır bunlara artık?
Ben değil! Geçmiş olsun!
Ben Tanrı'mı, Yaradan'ımı doğada buluyorum. Ufkun ardında yitip giden bir gün batımını seyrederken, denizin dalgalarındaki fısıltıları dinlerken, ya da yaprakların rüzgarla dansını seyre dalarken, O'nunla buluşuyorum, konuşuyorum, Bir ve Tek oluyorum.
İşte, dün akşam, havalimanı patlaması haberini alır almaz aklıma ilk gelen şeyler yine bunlar oldu:
İnsanın insana yaptığı kötülüklerin sonu YOK!
Ve yapılan bütün bu kötülükler ve ölen her insanla birlikte, her birimizin içindeki Tanrı da ölüyor. 
Ben artık böyle bir dünya istemiyorum, böyle bir ülke istemiyorum, böyle bir DİN de istemiyorum! 
Dün de yazmıştım: İNSANIN AZ TANRI'NIN ÇOK OLDUĞU COĞRAFYALAR'a gittiğimde, O'nunla buluşuyorum.
İşte bu buluşmanın meyvelerinden ikisini daha, dün akşam yaşanan acılara rağmen, paylaşma cüretini gösteriyorum şimdi.
Okuyan sağ olsun!

ALTIN IŞIK

Yılın en uzun günü

Güneş batmıyor

Dalgalarla altın tozu

Sahil parlıyor ışıl ışıl

Balıklar bile altın

Yüzümde güneş, parlıyorum

Dağlar altın, deniz altın,

Saçımdaki rüzgar altın

xxxxx

Biliyorum bitecek bu günler

Ve kış gelecek

Güneş yükselmeyecek ufuktan

Gözüm karşı tepede bekleyeceğim

Sayacağım günleri birer birer

Zaman geçmeyecek

Gölgeler ülkesinde kapana kısılmış

Tam umudun yittiği an

Göreceğim sırtın üstünde altın ışığı

xxxxx

İşte bu yüzden

Yılın en uzun günü

Karanlıkta solup gitmemek için

Yüreğime dolduruyorum altın ışığı

* Bu şiiri, yılın en uzun günü, 21 Haziran'da, MV FRAM'ın 7. katındaki Explorer Lounge'da, manzaraları seyre dalarak yazdım.

Dünyayı duman sarmış

Her yer çok sessiz bugün

Kanat çırpışı bile suskun kuşların

Balıklar yavaş

Rüzgar asude

Denizin yüzerinde narin kıpırtılar

Ben de sustum, konuşmuyorum

Mutlu Kuzey'de bu öğleden sonra

*18.06.2016 MV Fram Qullissat'a giderken

Grönland Şiirleri

Geçen hafta, uzun bir geziden döndüm: Grönland! 
Batmayan güneş, ıssız kıyılar, masmavi bir gökyüzü, lacivert deniz ve hepsine alışılmadık bir parlaklık katan buzdağları arasında 10 gece 11 gün boyunca olağanüstü bir gemi yolculuğu yaptım. TANRI'NIN ÇOK İNSANIN AZ OLDUĞU YERLER'den biri orası da... Yaradanla bütünleşmenin, nefesini onun nefesinde kaybetmenin en güzel yolu bu coğrafyalardan geçiyor bana kalırsa. Hiçbir tapınağın, kilisenin ya da caminin, hiçbir ibadethanenin vermediği hazzı, birliği, gökkubbenin altında buluyorum ben. Artık böyleyim! Değiştim! Değişiyorum!
Öyle ki, bu gezide, gördüklerim beni öylesine etkiledi ki, içimden şiirler döküldü. Durdurmadım kendimi. Ne geldiyse, bıraktım öylesine. 
Ve şimdi bir cesaret, burada paylaşıyorum...

Arktik Söğüt

SÖĞÜT

Büyümek zor burda

Gücün yetmez rüzgara, kara

Yine de bir kuytu bulup

Dikersin başını asice

Yel gelip yalar geçer

Dik tutarsın, eğmezsin

xxxxx

Büyümek zor burda,

Güneş ha var, ha yok

Olsa bile ısıtmaz, aldatır

Güvenemezsin ışığına, varlığına

Kısacık güler yüzüne, sonra çekip gider

Kalırsın karanlıkla başbaşa

Soğuk vurur, buz vurur

Tutunursun yamaca umutsuzca uçup gitmemek için

Dualarını sayıp dökersin

Ve direnirsin

Dikersin başını asice

Rüzgar geçer

Gece geçer

Kalırsın orada, yamaçta

Ayakta

xxxxx

Büyümek zor burda

Tohum çatlamaz

Çiçek açmaz, meyve vermez

Umutlarını bağrında saklar söğüt

Ve kuytuda

Rüzgarın unuttuğu bir köşede

Tutunur yamaca

Diker başını asice

Direnir, yaşar, büyür...

Eqip Sermia 19.06.2016

UFUK

Ufuk görmeliyim

Açık olmalı etrafım

Rüzgar yüzümde patlamalı,

Soğuk sırtımda

xxxxx

Bir gökyüzü olmalı tepemde

Uçsuz bucaksız, mavi

Bulutlar oynaşmalı birbiriyle

Kimi sarı olmalı, kimi gri

xxxxx

Güneş tam karşımda batmalı

Kırmızıları, pembeleri görmeliyim

Kaybolunca ufkun ardında

Öbür yana dönüp, doğuşunu beklemeliyim

xxxxx

Dağlar denize kavuşmalı

Vadilerinde yürümeliyim

Sabah sisi kalktığında

Çiy damlalarını saymalıyım yaprağın üstünde

xxxxx

Deniz olmalı dağların arasında

Yumuşamalı hava, toprak, taş

Dalgalarına kavuştuğumda

Eriyip gitmeli öfke, korku, telaş

xxxxx

Ufuk görmeliyim mutlaka

Küçücüklüğümü hatırlamak için

Güneş, ay ve yıldızlar

Yukarıdan bakıp şahit olmalılar sessizce

xxxxx

Hava kıtır kıtır olmalı

Dolu dolu nefes almalıyım

Yürürken çakıllar tıkırdamalı ayağımın altında

Bir elim cebimde,

Islık çalmalıyım

xxxxx

Özgür olmalıyım vesselam,

Duvara, pencereye, karşı eve değil

Ufka bakmalıyım

20/21.06.2016